Magenta

M. ontdekt dat haar man vreemdgaat. Ze roept de hulp in van een mug, die in ruil voor M's bloeddonorschap zich wil inzetten als informant om alles over haar rivale te weten te komen. De twee sluiten een pact. Nadia de Vries schreef Magenta voor Uitgeverij Oevers.
De Kleurenreeks is een mooie serie van novellen waarin de favoriete kleur van de auteur het uitgangspunt is. Inmiddels zijn er veertien verschillende boekjes uit van schrijvers als Thomas Verbogt, Abdelkader Benali en Levi Jacobs. En dus ook Nadia de Vries. De boekjes zijn luxe uitgaven in mooi papier in een paperbackkaft met flappen. Het voelt en ruikt premium. De prijs is dat ook: € 17,50.
Ontrouw
Het begint met een vluchtige blik op zijn laptop, terwijl ze samen de administratie doen.
N.
Ze kent haar echtgenoot T. goed genoeg om te weten dat hier iets aan de hand is. T. benoemt zijn contacten bij hun functie: loodgieter, pillenboer, telecombedrijf (niet opnemen). Wie met zijn of haar voornaam in de adreslijst van T. terechtkomt, is belangrijk voor hem en dus voor M. Maar M. kent N. niet. En dus gaan alle alarmbellen af.
Er is slechts een kort onderzoek voor nodig om de ontrouw bevestigd te zien. Niet alleen bij N. thuis, maar ook in zijn, nee, hun auto. En zelfs ook in hun bed. Ze ziet in de chats tussen T. en N. foto's van lichaamsdelen van N. en een filmpje van T., waarin de twee elkaar in het huwelijkse bed liefhebben.
Het is al een verwarrende tijd voor M. Het is hartje zomer met ook in de nacht tropische temperaturen, waardoor ze nauwelijks de slaap kan vatten. En als ze slaapt, droomt ze over een krijger die zich met zijn dolk eerst op haar en vervolgens op haar gordijnen uitleeft.
Zzzusterverbond
In dat licht kun je je afvragen of de ontmoetingen die M. heeft met een mug ook een onderdeel zijn van de dromen die ze heeft in de momenten dat ze zich weet te ontworstelen aan de slaapdeprivatie. De gesprekken spelen wel een sleutelrol in 'Magenta'.
De mug heeft het druk. In de vijftig dagen die haar zijn gegund, moet ze vele minnaars vinden om vele eitjes te leggen. Goede voeding, gezond bloed, is noodzakelijk om haar levenswerk te volbrengen.
M. wil wel bloeddonor zijn. Maar voor wat hoort wat. De mug moet de gebeurtenissen in de slaapkamer in de gaten houden als M. niet thuis is. Wie is N.? Hoe ziet ze eruit? Hoe oud is ze? De mug stemt in.
'Mocht N. nogmaals in mijn bed belanden, dan zou de mug op scherp staan. Ze zou zuigen en proeven, onderzoeken. De mug zou oud sterven, omringd door vele kinderen, en ondertussen zou ik weten wat mijn liefde waard was.'
Adequaat
Veel van de elementen die we eerder zagen in 'De bakvis' en 'Overgave op commando', zien we ook in 'Magenta': de archaïsche taal en het sprookjeselement dat een komische ondertoon geeft aan een verhaal waarin heftige dingen gebeuren. Er zijn wraakfantasieën die, zover mogelijk, zonder mededogen worden uitgevoerd.
Het grote verschil zit in de hoofdpersoon zelf. In tegenstelling tot Distel en Schelvis is M. wel een maatschappelijk adequate vrouw. Ze heeft een goedlopend bedrijfje waarmee ze vanaf huis zelfgemaakte papieren bloemen verkoopt.
Wat opvalt, is dat bij M. een bezittelijk voornaamwoord altijd mijn is en nooit onze, terwijl M. en T. getrouwd zijn.
Ze heeft sterk het idee dat ze voor alles hard heeft moeten werken. Het eelt op haar vingers van het papier vouwen vormt het bewijs dat ze alles zelf verdiend heeft. Ook haar echtgenoot T.
Wat opvalt is dat M. zichzelf lelijk noemt, maar dat ook later over N. zegt. Objectieve lelijkheid bestaat nauwelijks, zeker als het gaat om jonge mensen. Maar de overtuiging van die negatieve perceptie kan er wel voor zorgen dat iemand positieve bevestiging van anderen nodig heeft. Zou het kunnen zijn dat de kick voor T. zit in het emotioneel afhankelijk maken van vrouwen die onzeker over zichzelf zijn? Gaat het te goed met M.? Is hij daarom de relatie met N. aangegaan?
Want M. is die onzekerheid voorbij. Maar het mogelijke verlies van T. maakt haar van slag. Het liefst heeft ze T. op zijn knieën thuis, volkomen afhankelijk van zijn vrouw. Zij zal voor hem zorgen en hem bij haar houden, ver weg van N.
'Zolang T. slaapt, is hij van mij. Een zoete gedachte.'
M. komt haar huwelijksgeloften na. Zij wel.
Conclusie
'Beste mug, schenk me alsjeblieft de verwoesting van mijn man. Toon hem geen zachtaardigheid!'
Wie mijn eerdere recensies van De Vries' romans heeft gelezen, zou tot de conclusie kunnen komen dat ik wat deze auteur betreft in positieve zin nogal vooringenomen ben. Daar gaat mijn recensie van 'Magenta' weinig aan veranderen.
Maar neem het mij eens kwalijk. Ook hier weet ze enorme rampspoed te verweven met heerlijke archaïsche taal en humor. Ook hier, ondanks het korte format, slaagt De Vries erin om allerlei nauwelijks zichtbare hints neer te leggen, waar je uren over kan speculeren.
Dan zijn er ook de elementen die richting literaire horror gaan, waar ik helaas niets over kan zeggen zonder het hele boek weg te geven. Maar hoe knap is het dat je in een literair werk erin slaagt om fantastische elementen op een geloofwaardige manier te gebruiken?
Als ik mij niet vergis, duurt het tot 2028 voordat er een nieuwe roman van haar in de boekhandel ligt. Ik zal in die periode ongetwijfeld allerlei fantastische werken mogen lezen. Maar het ongeduld zal er niet minder door worden.

Magenta
⭐ Beoordeling: [90/100]
